10 Ocak 2010 Pazar

Kendin pişir kendin ye!


Annem ve babam beni neden doğurmuş çözemedim.Bence her insan çocuğunu doğuruken bir amacı olmalı ama benim babamın yokmuş.Sadece çocuk olsun diye doğmuşum.Beni çok sever arkadaşlar ama hiçte bir sonuç yok.Hep kısmet diye yatıştırıp duruyolar.Babam kendi davasında.Uzun bi süre yıktı beni.İki yazımı mahvetti.Her zaman destek olurum ama sanırım ileriyi iyi göremedi.Yada benim neyim vardı da gine olsun mantığında ilerlemekte.Kendi yapıp bozuyor.Ama bu son yıkım ona çoğu şeyi gösterdi gibi geliyor.Çünkü çoğu şeyini bir silkede kaybetti.Bile bile lades olurya ,aynı hesap bile bile göt olmak gibim.Mantığıyla duyguları çakıştığı zaman her zaman duyguları ön plana çıkan insan olmuştur o.Onun için her seferinde kaybetti.Şuda ayrı bir konu neden ailesini düşünmüyordu?Ben bu soruyada cevap bulamadım.Her zaman etrafındaki insanlar bir numara olmuştur onun için.Ama düştüğü zaman o bir numaralar yok ben ve görmekte zorluk çeken anacım.Bunları kendide biliyor ama babadır deyip geçiyoruz.Hiç unutmam,koca iş yeri açmış paralar saçılıyor,sekreterinin kızını okutuyor,60 kurban kesiyor.O zamanlar göt havada.Baba dedim bi tane gözlük begendim çok güzel ray-ban afilli bişey:)O zamanlarda lise yeni bitti.Neyse,al dedim bana bir güneş gözlüğü.Döndü baktı bana ve dedi:ne kadar lan gözlük? Baba dedim,300 milyon lira.Babam döndü aynen şöyle dedi:karımı sikiştiriyozlan burda?keranemi burası?Ben dondum kaldım koltukta.İçimden bişey geldi ama zor tuttum kendimi ağlamamak için.Gittim sessiz bir yere ağladım orda.Ne kadar çok hatası vardı ama ben onun hatalarını yüzüne vuramıyordum.Gittim düşündüm.Yaw deim ulan adamda bu kadar para var bu kadar yardım ediyor etrafa bana nie böle dedi diye?cevabı için yaklaşık 5 sene bekledim.Daha yeni buldum.Bir şeyleri elde etmemin zorluğunu anlayayım diye bana böyle yaptı.Düşündüğüm zaman ,ulan ne ibne bir baba,o kadar parası var bana ne kadar laf etti bir gözlük bokuna diyorum.Ama varya iki öle bir şey yaptı bana.Şu anın önemini anlamamda çok yardımı dokundu bu davranışının.Aşırı tatmin olmanın açacağı kötülüklerden haberdar etti beni.Şuan durum berbat.Her şey tepetaklak,cepte beş kuruş para yok.Geçenlerde gittim yanına.Her şeyi ucu ucuna yetiştiriyor.Bittik biteceğiz.Ve ben bu halini çok iyi biliyorum.Dedimki :Baba yaw,gözlük alcam dedim bir tane,ayarlasana dedim bir şeyler.Dediki:ne kadar? Yaw dedim baba 300 milyon.Gine her zamanki gibi bakışını yaptı bana.Ama ben sıçtım gine aynı lafları bekliyorum.Bana dediki:Tamam oğlum dedi pazartesi ayarlayım.Baba dedim,sıkıntılısın sonrada olur.Yoklan hallederiz dedik.Benim amacım babamı denemekti.Sonra ertesi gün geldi parayı bana verdi.Ertesi gün gittim dükkana,murat abi nerden aldı parayı dedim?Arkadaşından borç aldı dedi.Sebeb dedim,büyüdügünü hissetti artık dedi.O an benim için çok güzel bir gündü.Her şey bomboktu ama herşey süper oldu birden.Akşam gittim eve.Gittim babama parayı geri verdim.Noldu lan dedi?Yaw dedim istediğim gözlükten kalmamış.Tamam oğlum dedi.Buadam gelecek için belki bana bir bok bırakmıcak,o kadar kazandığınıda yicek,belki gine batırcak.Bazende sorarım baba bana ne bırakcan diye?bana söledği net cevap şu:Babam bana ne bıraktıki ben sana bırakıyım,git kendin yap!Evet böle söyleyen bir baba kulağa hiç hoş gelmiyor ama ikide yapmış.Bana hayatta kimseye güvenilmiceğini ve hayat denilen yolda herkesin yolda yanlız olduğunu ve etraftaki insanların sadece bir gölge olduğunu.Ve hava karardığı veya güneşin çıktığı zaman o gölgelerin hiç birinin yanımda olmayacağını anlamamı sağladı.Onun için kodum göte,rahman daha gelmedi ne yazık!

kimliğimi bulamadım!nerde?

Saat gece yarısı 5.30 ve ben hala ne bok yapmak istiyorum diye düşünüyorum.Ulan yat uyu demi anasını satam,nerdee! illa bişeler dürtcek kafayı.Facebooka giriyorum,google a giriyorum,abuk sabuk şeler yazıyorum onları araştırıyorum ama elde var sıfır.Eskiden yapcak bişeler olurdu şimdi hiç birşey yok.Yaklaşık üniversiteye başladıgımdan beri sevgi bakımından çok şey kazandım.Beni düşünen biri var ama başladım başlayalıda bi bok yaptığım yok.Bazen düşünüyorum ulan boş adammıyım ben?diye!Ama kendim cevaplıyamıyorum bu soruyu.Lisede sporda olsun,abidük gübüdük şeyler olsun, birşeyler buluyordum yapıcak.Her sene bir hevesle başladığım sene gine hüsranla bitiyor.Nedenini bende çözemedim ama sanırsam elimden tutcak birileri lazım yoksa bir bok olmuyor.Tog toplantısınamı gitsem,kickboksamı gitsem,photoshop kursunamı gitsem falan filan derken koca bir dönem gine bitti.Etrafımdakiler değişik bir şeymi yapıyor.Yoo onlarda benden farksız.Herkes bir şey yapma çabasında ve hevesinde.Ama hep sönüyor bu hevesler lanet olsun!Sanırım bu dönem kimliğini bulamama olarak adlandırıyorum.Sanırım daha da o kimlği bulamıcam.Bir bulsam bırakmıcam ama gelmiyor olmuyor.Etrafıma soruyorum ama onlarda zaman diyor.Peki beni ne tatmin edicek?onuda bilen yok.Hayatımdan memnunum ama bu soru kafayı yedirticek bana.Her şeyi akışına bırak derler yaa!Olmuyo inanın bana!Çok denedim ama gine bir çubuk giriyor kafana diğer taraftan çıkmıyor içerde bir yol açmaya çalışıyor ama yolun ucu kapalı daha!Ne zaman açılcak oda ayrı bir muhamma!En iyisi ben gine düşüneyim.Belki bir bok çıkar karşıma.Annemde gelip hep diyor:düşün düşün boktur işin!:)katılıyorum bu lafına ama düşünmedende duramıyorum.Pratik eksikliği olmasa ortaya nefis şeyler çıkabilir ama nafile!kaktım su içtim geldim babam ayakta!napıyon baba?temccüh namazı kılıcam oglum!baba saat kaç alaşkına yatsana!yok oğlum sen yat,karışma bana!İnsan boşluğa düşmesın ne yapacağını şaşırır.Sanırım bölede devam edicek .Herkes kendi kafasına göre takılıyor ya hadi bakalım hayırlısı olsun.